Herbergmijmeringen

Geplaatst door op 19 september 2012

Nog aan het afkicken van dat voorlopig laatste herbergweekend, wennen aan de vrijgekomen tijd en al mijmerend nagenieten bij de herinnering aan alle fantastische dingen die we de voorbije maanden hebben meegemaakt, en dan de blik op morgen. Sommigen zijn daar vlugger in dan anderen, en Tom, ex-journalist van boven de Moerdijk en fanatieke Sint-Baafsbuur, bood ons zijn toekomstvisie op de herberg zondag reeds aan, tezelfdertijd een souvenir en een ‘to-do’-lijstje. Zijn tekst is sterk en we zetten hem dan ook heel graag prominent bovenaan onze homepage. Nu meer dan ooit, graag uw reactie, aanvullingen en voorstellen, bedankt !

Kijk maar naar kinderen, ze willen graag actief zijn.
Maar vanaf hun zesde jaar of vroeger worden ze gedwongen tot gerichte activiteit.
Het dagvullende, ongerichte, experimentele spelen is voorbij.
‘Wacht maar tot je vrij hebt, dan mag je weer doen wat je wilt’.

Dan gaan we werken. Op school was ons leren nog een beetje spelen,
zelfs onze eerste baan is vol ontdekking, kennis maken
in plaats van kennis opgediend krijgen zoals op school.
Maar voorlieden, ploegbazen, afdelingschefs leren ons wat nodig is voor de zaak.
Wacht maar tot je vrij hebt, dan mag je weer doen wat je wilt. Tot je pensioen.

Ach, wisten we maar wat we wilden. In werktijd moeten we produceren,
in onze vrije tijd consumeren we wat anderen hebben geproduceerd.
Zelfs als we sporten laten we ons al of niet in teamverband dwingen tot gerichte activiteit.
En als ouders rijden we onze kinderen van dans- of fluitles naar voetbaltraining,
van speeltuin tot pretpark via MacDonald, we leren ze consumeren, zich laten amuseren.

Ik stel voor in de Macharius Herberg een poging te doen dit patroon te doorbreken
en om in de organisatie van activiteiten te zoeken naar mogelijkheden
om de bezoekers niet alleen consumenten van Gentse Romer en Lousberg te maken,
of toeschouwers van de prestaties van anderen, publiek te zijn dus.
Het elkaar ontmoeten, het met elkaar praten over de buurt en van alles verder,
dat is al een prachtige functie van de Herberg: een plek van ongerichte activiteit,
vol van kennismaking en ontdekking, amusement en verblijdende consumptie.

Maar als er toch van alles georganiseerd gaat worden,
– en dat is nodig om er geen gewoon buurtcafé van te maken, –
bepleit ik wisselende of regelmatig weerkerende evenementen
met een hoge graad van publieksparticipatie.
Dat is een mooi en geleerd woord, laten we het gauw vergeten,
of hoogstens in het achterhoofd houden als we tijdens de sluitingsperiode van de Herberg
thuis eens rustig gaan praten en nadenken over de voorstellen,
waarmee we de stuurgroep gaan verrassen op de zitdag van zaterdag 13 oktober.

Deze zomer zijn er al prachtige programma’s bedacht voor ons.
De buren zijn in groot aantal en met veel enthousiasme komen opdagen,
net als gebeurd is bij de activiteit, waar het allemaal mee begonnen is
en waar het om draait: de opening en de instandhouding van de Sint-Baafsabdij
voor alle Gentenaren en bezoekers van buiten.

Daar is nu bijgekomen, met veel medewerking van de stad,
de instandhouding van de Herberg Macharius als een centrum
van ontmoeting en activiteit voor buurtbewoners en gasten.
Een initiatief van enkelen, enthousiast en creatief.
Maar weer zijn het de Buren zelf die aan zet zijn, enthousiast en creatief.

Als gastbuur heb ik wel een paar ideetjes
die ik in october aan de stuurgroep wil voorstellen.
Maar ik ben pas echt benieuwd waar de andere buren allemaal mee komen.
Het kan een mooie herfst en winter worden.

Tom Bouman

 

3 reacties op Herbergmijmeringen

  • avatar John Vandaele zegt:

    inderdaad een mooie tekst,
    john

  • avatar Rita Van den Berge zegt:

    Een ongelooflijk mooie tekst die al enkele dagen euh in mijn toilet hangt; daar moet je niets achter zoeken, daar hangen allemaal linten met de mooiste dingen. Vandaar.
    Genegen.
    Rita

  • avatar Marjam Godderis zegt:

    Prachtig verwoord! Ik kijk al uit naar de nieuwe voorstellen. Groetjes, Marjam