Biciparis – reiskroniek

Geplaatst door op 31 juli 2013

BvdA 2013 Biciparis (1) 002Dinsdag 30 juli, dag zero – Vroeg gaan slapen …! Elke ochtend om 8u30 stopt de bus naar Parijs aan Dampoort- Station. Voor de Machariaan die de prijzige hogesnelheidstrein wil omzeilen vormt deze bus een fijn alternatief. Amper 3,5 uur later sta je dan te blinken met een pastis onder de Eiffeltoren. Het zijn snelle tijden. Maar omdat een zekere traagheid door ons bloed stroomt, en omdat we nieuwsgierig zijn naar plekken en gewoonten, en we houden van enige onzekerheid, laten negen Buren van de Abdij de trein en de bus links liggen. Vijf dagen trekken ze uit om per fiets Parijs te bereiken. Vijf dagen langs kanalen, kronkelwegen, Noord-Franse cafés en abdijen, … om zondagavond 4 augustus trots te défileren op de Champs Elysées. Start op woensdag 31 juli om 10u00 aan de herberg. De eerste etappe gaat tot Doornik, 75 km stroomopwaarts langs de Schelde, met de wind als waaiermaker. Majo fietst morgen al een eindje mee…

Met Jos als coach kan dit verhaal uiteraard enkel goed aflopen, en daarvan houden we iedereen graag op de hoogte. Bedoeling is elke dag een kort verslag te brengen (indien de fietsers daar fysisch nog toe in staat zijn natuurlijk 😉 ), een stukje reisverhaal, de laatste roddels, van culinaire suggesties tot zadelpijnaffaires, opgesmukt met de obligate foto’s of YouTube-dingetjes, we zijn alvast benieuwd, en wensen onze moedige fietsers (30° en meer vanaf donderdag …) een fantastische trip !

Woensdag 31 juli, dag 1 – “Tournay. Slechts 75 kilometer jaagpad langs de Schelde. Wielertoeristen vlammen over ribbels om hun kracht te verpatsen. Wij kijken intussen naar konijnen en openstaande sluizen. In Oudenaarde zijn de mattentaarten op, Ria koopt een klak en waant zich een wielerkampioen. De sluis sluit opnieuw als we Doornik naderen, de zusterstad van de Buren van de abdij. We dineren in een épicerie , onze gastvrouw Ingrid verleidt ons door deze onderschatte stad, en om 22u30 ligt iedereen in bed. Morgen 80 km en 30 graden…een rabarberblad op ons hoofd?”

Vrijdag 2 augustus, dag 3 – “We weten inmiddels bij welke temperatuur asfalt begint te smelten en dat reizen in helse omstandigheden geduld, flexibiliteit en doorzetting vraagt. Maar we zitten allen nog stevig in het zadel na 3 maal 80 km.
Het is hier wreed schoon! De abdij van Walincourt-Selvigny, eerder een kasteelhoeve dan een plek van gebed, velden op en af, graanschuren, minder dorpscafes. Je ziet de opschriften nog boven de ingang, maar het volk ontbreekt. Vandaag een korte etappe van Noyon naar Senlis, 65 km, langs het bos van Compiegne. En morgen al in Parijs. Het is een fijne tocht!”

Zaterdag 4 augustus – “Zondagochtend lang geleden. Buurman Xavier leerde ons Frankrijk kennen via zijn duiven. Cambrai, Saint Quentin, Noyon…zuidwestenwind, bewolkt….de begeleiders wachten. Dat zijn de steden op onze weg, de plekken die Xavier nooit zag, maar die in zijn hoofd waren gebeiteld. En in het mijne!
Over de oneindige vlaktes daartussen vernamen we niets. Dan schakelden we over op de Tour de France. De renners reden uren door graanvelden, schoten door dikke bossen om tenslotte te landen op een of andere Avenue de Gaulle. Veel kon het ons niet schelen, als de kleine van Mere maar won. Lucien van Impe…verdorie in welk jaar was dat alweer?
Morgen sprinten op de Champs Elysées.”

Groetjes,
Jos

ps – voor de foto’s van deze memorabele trip, klik hier

5 reacties op Biciparis – reiskroniek

  • ria zegt:

    epiloog: de tochten waren zalig, het gezelschap fantastisch! en de jos: een coach uit de duizenden! afgelopen maandag zijn we uiteindelijk de champs-elysées gedwarst en werden we vriendelijk van onze fietsjes geplukt in de tuilerieën, maar los daarvan: fietsen door parijs is een zaligheid en kan ik iedereen van harte aanbevelen! de trage tocht erheen evenzeer: niet nadenken maar trappen maar, het landschap schuift voorbij, het zachte snorren van je fiets die draait als een naaimachientje… wat een ervaring! NOG!

  • yola zegt:

    Bedankt Jos en het hele gezelschap, het was een unieke ervaring! Door de hitte en de heuvels ferm lastig, maar zoveel moois gezien en beleefd. Mijn verhalen maakten mijn collega’s fietsers stikjaloers en zodoende ga ik het volgend jaar met hen nog eens overdoen. MERCI MERCI MERCI!

  • fransien vandeweghe zegt:

    Vraagje: gaan “de buren” dit jaar opnieuw fietsen ? Heb wel zin om aan te sluiten, maar hangt van de periode af. Is er reeds iets gepland ? Groeten, Fransien

  • Jos Van Herreweghe zegt:

    Een aantal buren gaan inderdaad opnieuw fietsen naar het zuiden. In augustus rijden we van Gent naar de voet van de Mont Ventout. Hoe lang? Hoe ver? Hoe zwaar? Dat zoeken we binnenkort wel uit. De zin om te fietsen is blijkbaar groot, want in een mum van tijd waren we ‘volgeboekt’. Hopelijk lukt het een andere keer Francine.